Πλούσια η ζωή του αναγνώστη…
Από τον ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich,www.bavzer.blogspot.com«Μιας κι έχω διαπράξει την απρέπεια να συμπληρώσω ογδόντα πέντε χρόνια ζωής, επιβεβαιώνω δίχως μελαγχολία πως η μνήμη μου είναι γεμάτη από στίχους ποιημάτων και αριστουργήματα λογοτεχνικών βιβλίων. Οταν σκέφτομαι τη ζωή μου που πέρασε, αναπολώ τους φίλους μου, τους έρωτές μου, συγγενικά μου πρόσωπα αγαπημένα. Πιο πολύ απ’ όλα όμως, αναπολώ τα βιβλία μου. Τα κείμενα που διάβασα. Τους στίχους και τις παραγράφους που αποστήθισα, τους ήρωες και τις ηρωίδες που λάτρεψα, τις σκέψεις που έκανα και εκείνες που άλλαξαν τη ζωή μου. Οι λύσεις που προτείνονται από τη φιλοσοφία δεν εμπλουτίζουν τη ζωή μας τόσο πολύ όσο η ποίηση και η λογοτεχνία. Απλώς μας δείχνουν, οι λύσεις αυτές, ότι η ζωή μας είναι πιο μυστηριώδης απ’ όσο πιστεύουμε. Κάποτε, θαύμαζα τους στρατιωτικούς και έλεγα "πόσο πλούσια είναι η ζωή τους". Τώρα θεωρώ πως η ζωή του αναγνώστη είναι ακόμα πλουσιότερη. Μακάρι να το καταλάβαιναν αυτό όλοι οι άνθρωποι». Λόγια του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες, «ανακρινόμενου» το 1984, ένα χρόνο πριν πεθάνει, στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Αϊρες από τους καθηγητές Φιλοσοφίας Τόμας Αμπραχαμ, Αλεσάντρο Ρούσοβιτς και Ενρίκε Μαρί, ενώπιον φοιτητών και φοιτητριών της Φιλοσοφικής Σχολής.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 29/04/2008
