Παλαιά σχολικά βιβλία
Προσεχείς Εκδηλώσεις

Δεν υπάρχουν προγραμματιζόμενες εκδηλώσεις.

Ο καιρός στα Βριλήσσια

Μετεωρολογικός σταθμός Βριλησσίων. Ιδιοκτησία Εκπαιδευτηρίων Καντά, σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών

Ο ουρανός στα Βριλήσσια

Ο ουρανός στα Βριλήσσια

Ο ουρανός στα Βριλήσσια

Η ανορεξία και η βουλιμία είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα. Οι σχέσεις στην οικογένεια, το φύλο και οι επιδόσεις στο σχολείο συναρτώνται στενά με τα διατροφικά προβλήματα που καταστρέφουν ή και αφαιρούν τη ζωή πολλών εφήβων, όπως έδειξε νέα μεγάλη ελληνική μελέτη που αποκλειστικά δημοσιεύει «Το Βήμα»

«Είμαι 15 χρόνων και στα 13 μου ήμουν 80 κιλά. Εκανα μια δίαιτα και έχασα 32 κιλά. Τώρα είμαι 48 κιλά με ύψος 1,70 μέτρα και όλοι μου λένε ότι είμαι πολύ αδύνατη και πρέπει να πάρω 5 κιλά (έτσι μου λένε) αλλά εγώ νομίζω ότι είμαι χοντρή και δεν τρώω και πάρα πολύ… ούτε γλυκά και τέτοια… και οι καθηγητές στο σχολείο όλο μου λένε ότι πρέπει να παχύνω λίγο. Και οι κολλητές μου αυτό μου λένε αλλά εγώ νιώθω χοντρή… τι πρέπει να κάνω;».

«Είμαι 24 ετών και εδώ και περίπου εννέα χρόνια υποφέρω από ψυχογενή βουλιμία. Τα πρώτα χρόνια το αντιμετώπιζα πολύ επιπόλαια, αλλά εδώ και τρία χρόνια που αποφάσισα να αντιμετωπίσω το πρόβλημα, αυτό έχει γίνει όχι απλώς χειρότερο, αλλά ανυπόφορο. Πέρυσι πήγαινα σε έναν ψυχίατρο για περίπου τέσσερις μήνες, αλλά απογοητεύθηκα και σταμάτησα. Εχω μια πολύ καλή σχέση εδώ και τρία χρόνια, την οποία κυριολεκτικά κοντεύω να τινάξω στον αέρα. Με τον φίλο μου τσακωνόμαστε συνεχώς γιατί μου λέει να πάω σε γιατρό και εγώ όλο το αποφεύγω. Αυτό που κυρίως με νοιάζει είναι να γίνω επιτέλους καλά. Καταστρέφω τη ζωή μου, στην οποία έχω σταθεί αρκετά τυχερή, και τα νιάτα μου. Η αντίσταση που βρίσκω όμως από τον ίδιο μου τον εαυτό είναι κάτι το απίστευτο. Ξέρετε πού μπορώ να απευθυνθώ;».

Τα μηνύματα αυτά που ανήκουν σε δύο νεαρά κορίτσια εστάλησαν στον δικτυακό τόπο www. stress. gr που έχoυν δημιουργήσει ειδικοί του Ψυχιατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με στόχο την προαγωγή της ψυχικής υγείας. Και φωτίζουν – μέσα στο σκοτάδι που κρύβουν – ένα σοβαρό πρόβλημα, αυτό των διαταραχών πρόσληψης τροφής, που ταλανίζει πολλούς νέους ανθρώπους στην Ελλάδα χωρίς να λαμβάνει τη δέουσα προσοχή από τους αρμοδίους, όπως σημειώνουν οι ειδικοί. Οι διαταραχές διατροφής, η ψυχογενής ανορεξία και η ψυχογενής βουλιμία, αποτελούν «συντρόφους» αρκετών παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο, λαμβάνοντας τη μορφή ζωντανού εφιάλτη κάθε φορά που κοιτάζονται στον καθρέφτη. Και πρόκειται για… συντρόφους που απομυζούν το σώμα και το πνεύμα, έχοντας μάλιστα δολοφονικές τάσεις.

Η νέα μελέτη

Το «είδωλο» των διαταραχών πρόσληψης τροφής στον… καθρέφτη των ελληνόπουλων καταγράφει μια νέα μελέτη, η μεγαλύτερη που έχει διεξαχθεί ποτέ στη χώρα μας σχετικά με το ζήτημα, την οποία παρουσιάζει σήμερα κατ’ αποκλειστικότητα «Το Βήμα». Η μελέτη αυτή, που διεξήχθη σε δείγμα 6.000 μαθητών λυκείου, δείχνει ότι δεν είναι λίγοι οι έφηβοι που κινδυνεύουν να χάσουν τη μάχη με τη ζωή εξαιτίας του πολέμου που έχουν ανοίξει με το σώμα τους. Οπως όμως αναφέρει ο επιστημονικός υπεύθυνος της μελέτης, επίκουρος καθηγητής Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Π. Σκαπινάκης, δεν είναι αργά για εκείνους – και κυρίως για εκείνες, αφού οι διαταραχές διατροφής αποτελούν γυναικείο «προνόμιο», όπως επιβεβαιώνουν και τα καινούργια ευρήματα – που επιθυμούν να κοιτάξουν ξανά τον εαυτό τους μπροστά στον καθρέφτη χωρίς ενοχές, αρκεί να ζητήσουν βοήθεια.

Ο «χάρτης» των διαταραχών της διατροφής των εφήβων στη χώρα μας δημιουργήθηκε από ερευνητική ομάδα του Ψυχιατρικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (διευθυντής: καθηγητής κ. Β. Μαυρέας) στην οποία εκτός από τον κ. Σκαπινάκη συμμετείχαν οι κκ. Στ. Μπέλλος και Γρ. Μιχάλης καθώς και οι κυρίες Τατιάνα Γκάτσα, Κωνσταντίνα Μαγκλάρα, Ελένη Νάκου και Πόπη Τσουφλίδου. Το δείγμα των 6.000 μαθητών προήλθε από όλες τις τάξεις λυκείων των Ιωαννίνων, της Πρέβεζας, του Αγρινίου, του Μεσολογγίου, της Αθήνας (λύκεια Καλλιθέας) και της Πάρου (λύκεια Παροικιάς και Νάουσας) – συνολικά 25 σχολικές μονάδες. Στο κομμάτι της μελέτης που αφορούσε την Αθήνα και την Πάρο συνεργάστηκε επίσης το Τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου (υπεύθυνος: αναπληρωτής καθηγητής κ. Στ. Στυλιανίδης).

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μελέτη του είδους της στην Ελλάδα (είναι υπό δημοσίευση σε επιστημονικό περιοδικό) και την πρώτη στη χώρα μας που βασίστηκε σε πλήρη και λεπτομερειακή συνέντευξη των μαθητών με τη βοήθεια ειδικού προγράμματος σε ηλεκτρονικό υπολογιστή το οποίο εγκαταστάθηκε στα εργαστήρια πληροφορικής των σχολείων. Οι ερευνητές όρισαν στο πλαίσιο της μελέτης τέσσερα σύνδρομα: την ψυχογενή ανορεξία, την ψυχογενή βουλιμία καθώς και την ανορεκτική και τη βουλιμική συμπεριφορά. Τα τελευταία δύο σύνδρομα αναφέρονται σε παρόμοιες με τις δύο διαταραχές συμπεριφορές που δεν πληρούν όμως όλα τα διαγνωστικά κριτήρια για να κριθεί κάποιο άτομο ότι πάσχει από διαταραχή πρόσληψης τροφής. Σύμφωνα όμως με τον κ. Σκαπινάκη, «είναι πολύ σημαντικό να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε αυτές τις συμπεριφορές αφού αποτελούν ουσιαστικώς τη «δεξαμενή» από την οποία θα προκύψουν τα πιο σοβαρά κλινικά περιστατικά. Εκτιμούμε ότι ένα στα εννέα ή δέκα παιδιά της ομάδας με τάση προς τις διαταραχές της διατροφής είναι πιθανόν να τις εμφανίσει μέσα σε διάστημα δύο ή τριών ετών».

Οπως σημειώνουν οι ερευνητές, ο ελληνικός αυτός χάρτης που περνάει από το… τραπέζι αλλά και από τον καθρέφτη των ελληνόπουλων έχει χαρακτηριστικά παγκόσμια – με άλλα λόγια, τα ποσοστά των διαταραχών που κατεγράφησαν είναι αντίστοιχα με εκείνα που έχουν προκύψει στα υπόλοιπα ανεπτυγμένα κράτη. Ποιο είναι λοιπόν το «πρόσωπο» των διατροφικών διαταραχών; Κατ’ αρχάς τόσο η ψυχογενής ανορεξία όσο και η ανορεκτική συμπεριφορά φάνηκε ότι αποτελούν γυναικείο χαρακτηριστικό, ενώ βουλιμικά συμπτώματα αναφέρθηκαν και από αγόρια. Είναι αξιοσημείωτο πάντως ότι, αν και η ψυχογενής ανορεξία ήταν αρκετά σπάνια (στα αγόρια το ποσοστό ήταν 0% και στα κορίτσια 1,70%) σύμφωνα με τη μελέτη, η ανορεκτική τάση ήταν πολύ πιο συχνή αφού καταγραφόταν σε ποσοστό 3,7% των κοριτσιών (στα αγόρια το ποσοστό παρέμενε πολύ χαμηλό, στο 0,10%). Είναι εύλογο το ερώτημα που ανακύπτει σχετικά με τους λόγους για τους οποίους μόνο τα κορίτσια «ψηφίζουν» ανορεξία. «Πρόκειται για μια παρατήρηση που προκύπτει από όλες τις μελέτες παγκοσμίως. Μας οδηγεί σε αρκετά συμπεράσματα, με πρώτιστο ότι μπορεί να υπάρχει ένας βιολογικός καθορισμός που να οδηγεί τις γυναίκες στην ανορεξία, να μιλούμε για μια φυλοσύνδετη διαταραχή. Παράλληλα παίζει ρόλο και ο κοινωνικός καθορισμός που θέλει τις γυναίκες να είναι αδύνατες για να είναι όμορφες. Υπάρχει επίσης και η θεωρία που θέλει τα κορίτσια να εμφανίζουν ανορεξία ως μια άρνηση στο να μεγαλώσουν και να ενηλικιωθούν, αφού κρατώντας ένα λεπτό και μικροκαμωμένο σώμα είναι σαν να παραμένουν παιδιά. Στα αγόρια τα πρότυπα αφορούν περισσότερο το γραμμωμένο σώμα με τους «χτισμένους» μυς παρά το πολύ λεπτό κορμί» εξηγεί ο κ. Σκαπινάκης.

Βουλιμία και στα αγόρια

Ανησυχητική ήταν, σύμφωνα με τους ερευνητές, η συχνότητα της βουλιμικής συμπεριφοράς: το 4,1% των αγοριών και το 6,7% των κοριτσιών έδειξε τέτοια συμπεριφορά (τα ποσοστά βουλιμίας στα αγόρια ήταν 0,5% και στα κορίτσια 1,2%). Θα παρατηρήσατε προφανώς ότι στο «κεφάλαιο» βουλιμία εντάσσονται και τα αγόρια εκτός από τα κορίτσια, διότι, σύμφωνα με τους ερευνητές, πιθανότατα η συγκεκριμένη διαταραχή συνδέεται περισσότερο με ψυχοκοινωνικούς παράγοντες παρά με βιολογικούς, όπως συμβαίνει με την ανορεξία, με αποτέλεσμα από αυτά τα κοινωνικά πρότυπα να επηρεάζονται και τα δύο φύλα. Σε κάθε περίπτωση, όπως σημειώνει ο καθηγητής, «τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια που παρουσιάζουν βουλιμικές τάσεις είναι παιδιά που ασχολούνται ιδιαιτέρως με τη δίαιτά τους αλλά δεν προχωρούν σε «καθαρτικές» μεθόδους, δηλαδή σε έμετο, όπως εκείνα με ψυχογενή βουλιμία. Είναι σαφές όμως ότι τα παιδιά αυτά μπορεί να μεταπέσουν εύκολα σε βουλιμία εάν κάποια στιγμή «ανακαλύψουν» την επίδραση του εμέτου στη ρύθμιση της δίαιτάς τους».

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι μάλιστα το γεγονός ότι αξιοσέβαστο ποσοστό των παιδιών που συμμετείχαν στη μελέτη έχει ήδη «ανακαλύψει» το (καταστρεπτικό) εργαλείο του εμέτου για τη διαχείριση της διατροφής και του σώματός του: το 3,5% των αγοριών και το 7% των κοριτσιών ανέφεραν ότι προκαλούν μόνοι τους έμετο όταν νιώθουν το στομάχι τους γεμάτο, θέτοντας ισχυρή υποψηφιότητα για την καταστροφή του οργανισμού τους.

Ενός κακού μύρια έπονται (ή και προηγούνται στην περίπτωσή μας) καθώς, όπως έδειξαν τα ευρήματα, τα παιδιά με διαταραχές της διατροφής ή με ανορεκτικές και βουλιμικές τάσεις εμφάνιζαν παράλληλα και άλλη ψυχιατρική συμπτωματολογία. «Βλέπουμε μια γενικότερη ψυχολογική επιβάρυνση των παιδιών αυτών, κάτι που έχουμε παρατηρήσει και στην κλινική πράξη. Πολλά κορίτσια με ανορεξία παρουσιάζουν έντονες ιδεοψυχαναγκαστικές τάσεις, ακόμη και κατάθλιψη, ενώ στη βουλιμία έχει αποδειχθεί η σύνδεση με την κατάθλιψη» λέει ο έλληνας ερευνητής.

Υψηλές επιδόσεις, χαμηλό βάρος

Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα την ανορεξία και την ανορεκτική συμπεριφορά, εκτός του ότι ήταν γένους θηλυκού, φάνηκε ότι επιλέγουν… υψηλούς βαθμούς στον έλεγχο του σχολείου. Κορίτσια με υψηλότερες σχολικές επιδόσεις ήταν πιθανότερο να αναφέρουν συμπτώματα σε σχέση με εκείνα που είχαν τις χαμηλότερες επιδόσεις. Παράλληλα, ιδιαίτερη ροπή προς την ανορεξία φάνηκε ότι είχαν κορίτσια των οποίων οι μητέρες ήταν χήρες, ίσως επειδή πιέζονταν τρομερά και «ξεσπούσαν» στα θέματα της διατροφής τους. Το εύρημα αυτό εξέπληξε τους ερευνητές καθώς από άλλες μελέτες έχει προκύψει ότι η χηρεία δρα προστατευτικά στις ψυχικές διαταραχές των εφήβων, αφού θεωρείται ότι τα παιδιά ωριμάζουν και αναλαμβάνουν ευθύνες.

Και η βουλιμία όμως αποδεικνύεται… γένους θηλυκού, αν και υπάρχουν αγόρια που πέφτουν επίσης στα δίχτυα της, όπως μαρτυρούν τα στοιχεία της μελέτης. Το διαζύγιο των γονέων φαίνεται μάλιστα να «πυροδοτεί» την εμφάνιση βουλιμικών συμπτωμάτων στα κορίτσια, κάτι που δεν συμβαίνει στα αγόρια. Δεν παρατηρείται πάντως έντονη σχέση με τη σχολική επίδοση στη βουλιμία, όπως καταγράφεται στις περιπτώσεις ανορεξίας. «Εκείνο που παρατηρήσαμε ήταν ότι εμφανίζεται η τάση τα συμπτώματα να είναι πιο έντονα σε μαθητές των οποίων η μητέρα έχει χαμηλό επίπεδο μόρφωσης, κάτι που δεν ανευρέθη στην ανορεξία» λέει ο καθηγητής.

Υπάρχει διέξοδος

Μέσα σε αυτή τη βαμμένη με γκρίζα χρώματα εικόνα μπορεί να υπάρξει φως και αισιοδοξία; Θετικά απαντά ο επιστημονικός υπεύθυνος της μελέτης τονίζοντας ότι, αν τα παιδιά με το πρόβλημα λάβουν την κατάλληλη βοήθεια και θεραπεία, μπορούν να ξεφύγουν από τον «λαβύρινθο» που μοιάζει να μην έχει έξοδο. «Ωστόσο στην Ελλάδα υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα στο θέμα της αντιμετώπισης της ανορεξίας. Δεν υφίστανται εξειδικευμένα κέντρα με την απαιτούμενη πείρα ώστε να γίνεται ταχεία επανασίτιση των ασθενών, καθώς σε κάποιες περιπτώσεις είναι απαραίτητη η επανασίτιση με αντλία. Αλλά και στην ψυχολογική θεραπεία υπάρχει έλλειμμα. Χρειάζεται να γίνουν αρκετές εξειδικευμένες μονάδες για τις διαταραχές της διατροφής, τουλάχιστον σε μεγάλα αστικά κέντρα. Στην αντιμετώπιση της βουλιμίας, αν και είναι πιο εύκολη η θεραπεία με χρήση αντικαταθλιπτικών σκευασμάτων, απαιτείται παράλληλα συμπεριφοριστική ψυχοθεραπεία από εξειδικευμένους επιστήμονες. Παρατηρούνται ελλείψεις και σε αυτόν τον τομέα».

Ως φαίνεται, η Ελλάδα υστερεί σημαντικά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των διαταραχών της διατροφής, παρουσιάζοντας σοβαρές ελλείψεις εξειδικευμένων κέντρων με επάρκεια κλινών και προσωπικού για την κάλυψη των περιστατικών που χρήζουν ιδιαίτερης φροντίδας. Μάλιστα ο μικρός αριθμός οργανωμένων κέντρων για τη διαχείριση των ασθενών βρίσκεται αποκλειστικώς στην πρωτεύουσα (κέντρα όπως η Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Β΄Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο Παίδων «Π & Α. Κυριακού», το Κέντρο Εφήβων της Α΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», η Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική Κλινική στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», η Μονάδα Διαταραχών Διατροφής στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο και η Μονάδα Οικογενειακής Θεραπείας του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής), γεγονός που μαρτυρεί ότι δεν έχει δοθεί η δέουσα σημασία σε ένα πρόβλημα το οποίο δεν γνωρίζει σύνορα και περιοχές. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται εγρήγορση τόσο από τους γονείς όσο και από τους αρμοδίους, καταλήγει ο κ. Σκαπινάκης. «Οι γονείς μόλις δουν συμπτώματα διατροφικών διαταραχών στο παιδί τους οφείλουν να καταφύγουν σε έναν ειδικό – σε πρώτη φάση μπορούν να απευθυνθούν σε οποιοδήποτε εξωτερικό ψυχιατρικό ιατρείο νοσοκομείου του ΕΣΥ – χωρίς να ντρέπονται, αλλά και οι αρμόδιοι της πολιτείας οφείλουν να εξασφαλίσουν ότι γονείς και παιδιά θα βρουν την κατάλληλη χείρα βοηθείας».
ΟΙ ΔΥΟ ΠΟΛΟΙ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗΣ

Ψυχογενής ανορεξία

Η ψυχογενής ανορεξία χαρακτηρίζεται από απώλεια βάρους, υπερβολική ενασχόληση με το βάρος και το φαγητό, φόβο αύξησης του βάρους και από αμηνόρροια. Θεωρείται ότι ένα άτομο πάσχει από ψυχογενή ανορεξία όταν έχει δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ, που ορίζεται ως το πηλίκον του βάρους σε κιλά προς το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα) μικρότερο του 17,5. Η διαταραχή εμφανίζεται συνήθως στην ηλικία των 14-16 ετών και εκτιμάται ότι «πλήττει» 6-8 άτομα ανά 100.000 πληθυσμού. Ωστόσο τα ποσοστά εμφάνισής της είναι σημαντικά υψηλότερα σε «ευπαθείς» ομάδες, όπως είναι οι χορευτές (6,5%), τα μοντέλα (7%) και οι μαθήτριες (ως 1%). Η ψυχογενής ανορεξία δείχνει να έχει… προτίμηση στις γυναίκες – το 92% των «θυμάτων» της ανήκει στο… ασθενές, όπως αποδεικνύεται απέναντι στην εικόνα του σώματός του, φύλο – ενώ είναι συχνότερη σε άτομα των ανώτερων οικονομικά τάξεων. Τα άτομα με τη συγκεκριμένη διαταραχή διατροφής επιτυγχάνουν την απώλεια βάρους μέσω της αποφυγής παχυντικών τροφών, πιθανώς με την πρόκληση εμέτου, με τη χρήση καθαρτικών, διουρητικών, κατασταλτικών της όρεξης και με υπερβολική άσκηση. Η ανορεξία μπορεί να οδηγήσει σε πλήθος βιολογικές επιπλοκές: προβλήματα στο ενδοκρινικό σύστημα, στη νεφρική λειτουργία, βραδυκαρδία, υπόταση και αρρυθμίες, λευκοπενία, υπερχοληστερολαιμία, αναιμία, υπογλυκαιμία, οστεοπόρωση, μυοπάθεια, δερματίτιδες και εμφάνιση χνουδιού στο δέρμα, περιοδοντίτιδα και διαταραχές του φυσικού «θερμοστάτη» του οργανισμού. Σύμφωνα με τους ειδικούς, σε πολλές περιπτώσεις κρίνεται απαραίτητη η εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο για αντιμετώπιση του προβλήματος, ενώ είναι συγχρόνως απαραίτητη και η υποβολή σε ψυχοθεραπεία.

Ψυχογενής βουλιμία

Χαρακτηρίζεται από επεισόδια υπερφαγίας σε άτομα φυσιολογικού βάρους τα οποία υπεραπασχολούνται με το βάρος και το σώμα τους και προσφεύγουν σε συμπεριφορές που έχουν στόχο να μετριάσουν την παχυντική επίδραση των τροφών που καταναλώνουν. Γενικά οι ασθενείς με ψυχογενή βουλιμία βρίσκονται σε σκληρή δίαιτα με αυστηρούς κανόνες. Τα επεισόδια υπερφαγίας που παρουσιάζουν ποικίλλουν σε συχνότητα, συμβαίνουν σε ιδιωτικό χώρο και κρατούνται μυστικά, ενώ αφορούν ασυνήθιστα μεγάλες ποσότητες τροφής (1.000-3.000 θερμίδες). Τα επεισόδια αυτά προκαλούν ενοχές στο άτομο και ενισχύουν τον φόβο του πάχους, με αποτέλεσμα να ακολουθούνται από καθαρτική συμπεριφορά – πρόκληση εμέτου, χρήση διουρητικών και καθαρτικών, ενώ λιγότερο συχνά ακολουθούνται μέθοδοι όπως η υπερβολική άσκηση, η σάουνα, τα κλύσματα, αλλά και οι μηρυκασμοί (ο ασθενής αναμασά την τροφή αλλά τη φτύνει προτού την καταπιεί). Οι βιολογικές επιπλοκές της ψυχογενούς βουλιμίας είναι ηπιότερες σε σχέση με εκείνες της ψυχογενούς ανορεξίας. Αφορούν κυρίως διαταραχές του εμμηνορροϊκού κύκλου και των ηλεκτρολυτών, διάβρωση της αδαμαντίνης, διόγκωση των παρωτίδων, αύξηση της αμυλάσης (ένζυμο που παράγεται από την εξωκρινή μοίρα του παγκρέατος και η αύξησή του στο αίμα μπορεί να αποτελεί ένδειξη παγκρεατίτιδας). Εκτιμάται ότι η συγκεκριμένη διαταραχή διατροφής «χτυπάει» το 1% των γυναικών ηλικίας 16-35 ετών, με την έναρξη των συμπτωμάτων να γίνεται γύρω στα 20 έτη. Συνήθως προηγείται αυστηρή δίαιτα και σε τρία χρόνια ακολουθούν τα επεισόδια υπερφαγίας, ενώ αργότερα η καθαρτική συμπεριφορά. Σε ό,τι αφορά τη θεραπεία, τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα αποδεικνύονται αποτελεσματικά στη μείωση των βουλιμικών επεισοδίων, ενώ απαιτείται παράλληλα υποβολή του ασθενούς σε γνωστική-συμπεριφοριστική θεραπεία.

ΤΟ ΒΗΜΑ | ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΣΩΛΗ | Κυριακή 29 Ιουνίου 2008

Τα σχόλια είναι κλειστά.

embed_badge
Ecomobility
Ιστοσελίδα μαθητών Εκπ.Καντά
Βραβεία Ecomobility
2ο Βραβείο στο Ecomobility 2017
1ο Βραβείο στο Ecomobility 2016
banner
Εικονική περιήγηση
Οι παιδικοί μας σταθμοί
Συνήγορος του παιδιού
Συνήγορος του παιδιού
Σύνδ. Κοινωνικής Ευθύνης
Αναζήτηση
Αρχείο αναρτήσεων