Παλαιά σχολικά βιβλία
Προσεχείς Εκδηλώσεις

Δεν υπάρχουν προγραμματιζόμενες εκδηλώσεις.

Ο καιρός στα Βριλήσσια

Μετεωρολογικός σταθμός Βριλησσίων. Ιδιοκτησία Εκπαιδευτηρίων Καντά, σε συνεργασία με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών

Ο ουρανός στα Βριλήσσια

Ο ουρανός στα Βριλήσσια

Ο ουρανός στα Βριλήσσια

Η ενδομήτρια ζωή μας είναι γνωστό ότι επηρεάζει το μέλλον μας. Πρόσφατα οι ερευνητές διαπίστωσαν άμεση σχέση μεταξύ του μεγέθους και του βάρους ενός κοριτσιού κατά τη γέννηση και της πιθανότητας να αναπτύξει στο μέλλον καρκίνο του μαστού.Συντρέχει λόγος ανησυχίας; Και τι είναι το καλύτερο για τα παιδιά;

Oλοι έχουμε λίγοπολύ ακούσει ή διαβάσει για δύο σημαντικές παραμέτρους οι οποίες επηρεάζουν την υγεία μας κατά την ενήλικη ζωή μας: η πρώτη δεν είναι άλλη από τον τρόπο με τον οποίο διάγουμε τον βίο μας- διατροφή, κάπνισμα, άσκηση, στρες- ενώ η δεύτερη αφορά τη γενετική κληρονομιά που μας έχουν αφήσει οι γονείς μας- π.χ. γονίδια που προδιαθέτουν για καρκίνο. Τα τελευταία όμως χρόνια οι επιστήμονες έχουν αρχίσει να αναγνωρίζουν και έναν τρίτο σημαντικό παράγοντα. Πρόκειται για τις συνθήκες που επικρατούν στην πρώτη «κατοικία» του κάθε ανθρώπου, στην οποία παραμένει επί εννέα μήνες προτού… μετακομίσει στον έξω κόσμο, με λίγα λόγια στη μήτρα. Τώρα δύο νέες μελέτες- η μία εκ των οποίων μάλιστα με ελληνική υπογραφή- ενισχύουν αυτή τη θεωρία μαρτυρώντας ότι οι συνθήκες κατά την ενδομήτριο ζωή, οι οποίες αποτυπώνονται στο ύψος και στο βάρος του βρέφους την ώρα της γέννησής του, αλλά και οι πρώτες ημέρες της ανάπτυξης ενός κοριτσιού μπορούν να θέτουν σε λειτουργία μια… ωρολογιακή βόμβα με την ετικέτα του καρκίνου του μαστού η οποία απειλεί να εκραγεί δεκαετίες αργότερα.

Στατιστικές αγωνίες

Η μελέτη της μεγάλης διεθνούς ερευνητικής ομάδας του Collaborative Group on Ρre-Νatal Risk Factors and Subsequent Risk of Βreast Cancer η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «ΡLoS Μedicine» στις 30 Σεπτεμβρίου έδειξε ότι οι γυναίκες οι οποίες είχαν μεγαλύτερο ύψος και βάρος από το κανονικό όταν γεννήθηκαν αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού στην ενήλικη ζωή τους. Οι επιστήμονες με επικεφαλής ειδικούς της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου κατέληξαν στα συμπεράσματά τους ύστερα από ανάλυση 32 σχετικών μελετών που περιελάμβαναν περισσότερες από 600.000 γυναίκες. Είδαν συγκεκριμένα ότι το μέγεθος του βρέφους κατά τη γέννηση μπορεί να δώσει την εξήγηση για το 5% των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού, ενός από τους κύριους «εχθρούς» των γυναικών, ο οποίος μόνο πέρυσι προσέθεσε στη μακρά λίστα του άλλο 1 εκατομμύριο νέες περιπτώσεις και μέτρησε 400.000 «θύματα» παγκοσμίως.

Οπως προέκυψε από την ανάλυση, αύξηση της τάξεως των 0,5 κιλών στο βάρος κατά τη γέννηση σχετιζόταν με 7% αύξηση στον κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Ωστόσο το ύψος κατά τη γέννηση φάνηκε να αποτελεί τον ισχυρότερο παράγοντα αύξησης του κινδύνου για καρκίνο του μαστού. Ο κίνδυνος για τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου ως την ηλικία των 80 ετών ήταν 11,5 ανά 100 γυναίκες για όσες είχαν γεννηθεί με ύψος μεγαλύτερο των 51 εκατοστών σε σύγκριση με 10 ανά 100 για εκείνες των οποίων το ύψος δεν ήταν μεγαλύτερο των 49 εκατοστών κατά τη γέννηση.

Πού αποδίδουν αυτή τη σύνδεση μεταξύ μεζούρας, ζυγαριάς και καρκίνου οι ίδιοι ερευνητές; Στο περιβάλλον στο οποίο ζει το παιδί μέσα στη μήτρα, καθώς πιστεύεται ότι το μεγαλύτερο σε μέγεθος έμβρυο εκτίθεται σε υψηλότερα επίπεδα ορμονών, όπως η λεπτίνη, η αδιπονεκτίνη και η α-εμβρυοπρωτεΐνη, γεγονός που μπορεί να κάνει τους μαστούς πιο επιρρεπείς στον καρκίνο. Οι συγγραφείς της μελέτης τονίζουν ότι η αύξηση του κινδύνου για καρκίνο που φαίνεται να οφείλεται στο μέγεθος του βρέφους κατά τη γέννηση μπορεί να μην είναι πολύ μεγάλη, ωστόσο είναι αντίστοιχης σημασίας με εκείνη που έχει προκύψει για άλλους επιβεβαιωμένους παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του μαστού, όπως είναι η κατανάλωση αλκοόλ.

Το μέγεθος… μετράει

Σε συνοδευτικό σχόλιο της μελέτης που δημοσιεύεται στο ίδιο επιστημονικό έντυπο η κυρία Παγώνα Λάγιου, αναπληρώτρια καθηγήτρια Υγιεινής και Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόσεδρη αναπληρώτρια καθηγήτρια Επιδημιολογίας στα πανεπιστήμια Χάρβαρντ και Καρολίνσκα, και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ κ. Δ.Τριχόπουλος σημειώνουν ότι «παρέχει τις ισχυρότερες ως σήμερα ενδείξεις ότι το μέγεθος του βρέφους κατά τη γέννηση αποτελεί σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα κινδύνου για καρκίνο του μαστού στην ενήλικη ζωή» (σημειώνεται ότι ο καθηγητής Τριχόπουλος είχε αναφέρει ήδη από το 1990 ότι το μέγεθος ενός κοριτσιού κατά τη γέννηση μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού στην ενήλικη ζωή εξαιτίας μεγαλύτερης έκθεσης του εμβρύου στη μήτρα σε οιστρογόνα τα οποία προάγουν την ανάπτυξη και είναι πιθανό να κάνουν πιο ευάλωτο τον ιστό του μαστού στον καρκίνο).

Ο καθηγητής Τριχόπουλος λοιπόν είχε ανοίξει τον δρόμο χρόνια πριν και φαίνεται ότι τον ανοίγει και πάλι πηγαίνοντας τη μελέτη του τομέα ένα βήμα πιο πέρα μαζί με τους συνεργάτες του. Σε μελέτη του καθηγητή, της κυρίας Λάγιου και συναδέλφων τους από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ και το Τμήμα Ιατρικής Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής του Ινστιτούτου Καρολίνσκα, η οποία δημοσιεύθηκε επίσης στις 30 Σεπτεμβρίου στο έγκριτο επιστημονικό έντυπο «Βritish Μedical Journal», διερευνάται για πρώτη φορά πώς η μεταγεννητική ανάπτυξη του νεογνού μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού στην ενήλικη ζωή.

Το βάρος της 1ης εβδομάδας

Οι ερευνητές μελέτησαν 405 γυναίκες με καρκίνο του μαστού καθώς και 1.081 γυναίκες χωρίς τη νόσο από τη Σουηδία με στόχο να ανακαλύψουν αν και κατά πόσον η μεταγεννητική αύξηση του βάρους του βρέφους συντελεί στη μελλοντική εμφάνιση καρκίνου του μαστού. Είναι γνωστό ότι τα νεογνά χάνουν βάρος κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους, ενώ στη συνέχεια το βάρος τους αυξάνεται. Ετσι, προκειμένου να δουν αν αυτές οι δύο διαφορετικές φάσεις της μεταγεννητικής ανάπτυξης συνδέονται με κίνδυνο καρκίνου του μαστού στην ενήλικη ζωή, οι επιστήμονες προσδιόρισαν τη μέγιστη απώλεια βάρους των νεογνών που θεωρήθηκε ως το ναδίρ καθώς και τον ρυθμό ανάπτυξης, αφού τα νεογνά είχαν φθάσει σε αυτό το ναδίρ.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τα νεογνά που έχασαν περισσότερα από 200 γραμμάρια μετά τη γέννηση ή εμφάνισαν ανάπτυξη με ρυθμό μεγαλύτερο ή ίσο των 25 γραμμαρίων την ημέρα μετά το ναδίρ, ή ακόμη εκείνα που πληρούσαν και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά ανάπτυξης, παρουσίασαν σχεδόν 50% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού αργότερα στη ζωή τους σε σύγκριση με όσα έχασαν λιγότερα από 200 γραμμάρια μετά τη γέννηση και αναπτύχθηκαν με ρυθμό μικρότερο ή ίσο των 25 γραμμαρίων ημερησίως μετά το κατώτατο όριο απώλειας βάρους. Πρέπει να σημειωθεί ότι η σύνδεση αυτή φάνηκε να ισχύει μόνο για τις γυναίκες κάτω των 50 ετών και όχι για τις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, καθώς, όπως εξηγεί η κυρία Λάγιου στο «Βήμα», «όσο αυξάνεται η ηλικία παρεμβάλλονται και άλλοι παράγοντες που συμμετέχουν στην αιτιολογία του καρκίνου του μαστού και καλύπτουν τις περιγεννητικές επιδράσεις».

Πώς εξηγούνται όμως αυτά τα αποτελέσματα; Σύμφωνα με την καθηγήτρια, «θεωρείται ότι η απώλεια βάρους τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση αντικατοπτρίζει την κατακράτηση ύδατος από το έμβρυο υπό την επήρεια ορμονών της κύησης και κυρίως του οιστρογόνου οιστραδιόλη. Κατά την υπόθεση του καθηγητή Τριχόπουλου,όσο υψηλότερα είναι τα επίπεδα των οιστρογόνων και ορισμένων άλλων ορμονών κατά την κύηση,τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου του μαστού δεκαετίες αργότερα.Οσον αφορά τον ρυθμό αύξησης του νεογνού που ακολουθεί την αρχική μείωση του βάρους του,εκτιμάται ότι αντανακλά την επίδραση αυξητικών ορμονών και κυρίως του ινσουλινοειδούς αυξητικού παράγοντα 1 (ΙGF-1),που επηρεάζει τη δεξαμενή των ανώριμων,αδιαφοροποίητων κυττάρων από τα οποία πιθανολογείται ότι ξεκινά ο καρκίνος».
Ο πανικός… περιττεύει

Σε κάθε περίπτωση η κυρία Λάγιου σημειώνει ότι η σχέση ύψους και καρκίνου του μαστού είναι γνωστή αλλά όχι τόσο ισχυρή ώστε να προβληματίζει τις γυναίκες με μεγάλο ανάστημα, ενώ παράλληλα συνιστά ψυχραιμία και όσον αφορά το ζήτημα του βάρους των νεογνών σε σχέση με τον καρκίνο του μαστού. «Το μεγαλύτερο βάρος γέννησης έχει τεκμηριωθεί ότι σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού.Παράλληλα όμως σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου στην ενήλικη ζωή και με μειωμένη περιγεννητική θνησιμότητα.Συγχρόνως είναι σημαντικό και επιθυμητό να κερδίζει βάρος το νεογνό.Κατά συνέπεια, το πόσο βάρος θα πρέπει να πάρει μια γυναίκα κατά την εγκυμοσύνη ή το πόσο βάρος θα πρέπει να κερδίζει το νεογνό αποτελεί θέμα των γιατρών που συνεκτιμούν το ατομικό ιστορικό,την πορεία της εγκυμοσύνης και τον ρυθμό αύξησης του νεογνού,λαμβάνοντας βέβαια υπόψη ότι οι ακραίες παρεκκλίσεις προς οποιαδήποτε κατεύθυνση είναι γενικώς ανεπιθύμητες». Παν μέτρον άριστον λοιπόν και στο συγκεκριμένο ζήτημα. Ακόμη όμως και αν το… μέτρο δείξει κάτι παραπάνω, αυτό που απαιτείται είναι ψυχραιμία, επαφή με τους ειδικούς και σωστός προληπτικός έλεγχος.

ΤΟ ΒΗΜΑ | της θεοδώρας τσώλη | Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2008

Τα σχόλια είναι κλειστά.

embed_badge
Ecomobility
Ιστοσελίδα μαθητών Εκπ.Καντά
Βραβεία Ecomobility
2ο Βραβείο στο Ecomobility 2017
1ο Βραβείο στο Ecomobility 2016
banner
Εικονική περιήγηση
Οι παιδικοί μας σταθμοί
Συνήγορος του παιδιού
Συνήγορος του παιδιού
Σύνδ. Κοινωνικής Ευθύνης
Αναζήτηση
Αρχείο αναρτήσεων